اِذْ

قَالَ

یُوْسُفُ

لِاَبِیْهِ

یٰۤاَبَتِ

اِنِّیْ

رَاَیْتُ

اَحَدَ

عَشَرَ

كَوْكَبًا

وَّالشَّمْسَ

وَالْقَمَرَ

رَاَیْتُهُمْ

لِیْ

سٰجِدِیْنَ

۟

Yusuf otasiga: «Ey otajonim, men o`n bitta yulduzni ham quyosh va oyni ko`rdim, ularning menga sajda qilayotganlarini ko`rdim», deganini esla.¹