إِذۡ

قَالَ

يُوسُفُ

لِأَبِيهِ

يَٰٓأَبَتِ

إِنِّي

رَأَيۡتُ

أَحَدَ

عَشَرَ

كَوۡكَبٗا

وَٱلشَّمۡسَ

وَٱلۡقَمَرَ

رَأَيۡتُهُمۡ

لِي

سَٰجِدِينَ

٤

[Ёд кун аз] ҳангоме ки Юсуф ба падараш [Яъқуб] гуфт: «Падарҷон, ман [дар хоб] ёздаҳ ситора ва хуршеду моҳ дидам. Онҳоро дидам, ки бароям саҷда мекарданд»