قَالَ

رَبِّ

ٱلسِّجۡنُ

أَحَبُّ

إِلَيَّ

مِمَّا

يَدۡعُونَنِيٓ

إِلَيۡهِۖ

وَإِلَّا

تَصۡرِفۡ

عَنِّي

كَيۡدَهُنَّ

أَصۡبُ

إِلَيۡهِنَّ

وَأَكُن

مِّنَ

ٱلۡجَٰهِلِينَ

٣٣

Nagsabi siya: “Panginoon ko, ang bilangguan[7] ay higit na kaibig-ibig sa akin kaysa sa inaanyaya nila sa akin. Kung hindi Ka maglilihis palayo sa akin ng panlalansi nila, mahahalina ako sa kanila at ako ay magiging kabilang sa mga mangmang.” ¹