فَلَمَّا

سَمِعَتۡ

بِمَكۡرِهِنَّ

أَرۡسَلَتۡ

إِلَيۡهِنَّ

وَأَعۡتَدَتۡ

لَهُنَّ

مُتَّكَـٔٗا

وَءَاتَتۡ

كُلَّ

وَٰحِدَةٖ

مِّنۡهُنَّ

سِكِّينٗا

وَقَالَتِ

ٱخۡرُجۡ

عَلَيۡهِنَّۖ

فَلَمَّا

رَأَيۡنَهُۥٓ

أَكۡبَرۡنَهُۥ

وَقَطَّعۡنَ

أَيۡدِيَهُنَّ

وَقُلۡنَ

حَٰشَ

لِلَّهِ

مَا

هَٰذَا

بَشَرًا

إِنۡ

هَٰذَآ

إِلَّا

مَلَكٞ

كَرِيمٞ

٣١

Kaya noong nakarinig ito hinggil sa pakana nila ay nagsugo ito sa kanila, naglaan ito para sa kanila ng isang piging, nagbigay ito sa bawat isa mula sa kanila ng isang kutsilyo, at nagsabi ito [kay Jose]: “Lumabas ka sa kinaroroonan nila.” Kaya noong nakakita sila sa kanya, dinakila nila siya, pinaghiwa-hiwa nila ang mga kamay nila [dahil sa pagkamangha], at sinabi nila: “Kasakdalan ay ukol kay Allāh! Ito ay hindi isang mortal. Walang iba ito kundi isang anghel na marangal!”