وَلَقَدۡ

هَمَّتۡ

بِهِۦۖ

وَهَمَّ

بِهَا

لَوۡلَآ

أَن

رَّءَا

بُرۡهَٰنَ

رَبِّهِۦۚ

كَذَٰلِكَ

لِنَصۡرِفَ

عَنۡهُ

ٱلسُّوٓءَ

وَٱلۡفَحۡشَآءَۚ

إِنَّهُۥ

مِنۡ

عِبَادِنَا

ٱلۡمُخۡلَصِينَ

٢٤

(Obìnrin náà) kúkú gbèrò eré ìfẹ́ sí i. Òun náà gbèrò rẹ̀.[1] Tí kò bá jẹ́ pé ó rí ẹ̀rí Olúwa rẹ̀ (pé harāmu ni sìná, ìbá súnmọ́ ọn). Báyẹn ni (ọ̀rọ̀ náà rí) nítorí kí Á lè ṣẹ́rí aburú àti sìná ṣíṣe kúrò lọ́dọ̀ rẹ̀. Dájúdájú ó wà nínú àwọn ẹrúsìn Wa, àwọn tí A ṣà lẹ́ṣà (fún ipò ànábì).” ¹