فَلَمَّا

ذَهَبُوْا

بِهٖ

وَاَجْمَعُوْۤا

اَنْ

یَّجْعَلُوْهُ

فِیْ

غَیٰبَتِ

الْجُبِّ ۚ

وَاَوْحَیْنَاۤ

اِلَیْهِ

لَتُنَبِّئَنَّهُمْ

بِاَمْرِهِمْ

هٰذَا

وَهُمْ

لَا

یَشْعُرُوْنَ

۟

Кайчан Йусуфны алып киттеләр, аны кое төбенә салырга итфак кылдылар һәм күлмәген салдырып, үзен кое төбенә төшерделәр, күлмәген сорагач: "Унбер йолдыз, ай вә кояш бирсенләр" – дип көлделәр, Без Йусуфка вәхий кылдык: "Бу җәфалардан, әлбәттә, бер көнне котылырсың да сиңа кылган явызлыкларын үзләренә сөйләрсең", – дип, ләкин алар Йусуфка вәхий кылганыбызны сизмиләр.