فَلَمَّا

ذَهَبُواْ

بِهِۦ

وَأَجۡمَعُوٓاْ

أَن

يَجۡعَلُوهُ

فِي

غَيَٰبَتِ

ٱلۡجُبِّۚ

وَأَوۡحَيۡنَآ

إِلَيۡهِ

لَتُنَبِّئَنَّهُم

بِأَمۡرِهِمۡ

هَٰذَا

وَهُمۡ

لَا

يَشۡعُرُونَ

١٥

Пас, чун вайро [ҳамроҳи худ] бурданд ва ҳамдаст шуданд, ки ӯро дар қаъри чоҳ биандозанд, ба ӯ ваҳй кардем, ки: «[Саранҷом] Ҳатман, ононро, дар ҳоле ки [дар бораат] ҳеҷ намедонанд, аз [чанду чуни] ин корашон огоҳ хоҳӣ сохт»