ثُمَّ

بَعَثۡنَا

مِنۢ

بَعۡدِهِم

مُّوسَىٰ

وَهَٰرُونَ

إِلَىٰ

فِرۡعَوۡنَ

وَمَلَإِيْهِۦ

بِـَٔايَٰتِنَا

فَٱسۡتَكۡبَرُواْ

وَكَانُواْ

قَوۡمٗا

مُّجۡرِمِينَ

٧٥

   Ва пас аз паёмбароне, ки баъди Нӯҳ ба сӯи қавмашон фиристода будем, Мӯсову Ҳорунро низ ҳамроҳи оётамон бар Фиръавну бузургони қавмаш фиристодем. Ва онон саркашӣ карданд ва мардуми табаҳкоре буданд.¹