فَكَذَّبُوْهُ

فَنَجَّیْنٰهُ

وَمَنْ

مَّعَهٗ

فِی

الْفُلْكِ

وَجَعَلْنٰهُمْ

خَلٰٓىِٕفَ

وَاَغْرَقْنَا

الَّذِیْنَ

كَذَّبُوْا

بِاٰیٰتِنَا ۚ

فَانْظُرْ

كَیْفَ

كَانَ

عَاقِبَةُ

الْمُنْذَرِیْنَ

۟

   Пас, қавмаш Нӯҳро дурӯғ шумориданд. Мо ӯ ва ҳамроҳонашро дар киштӣ наҷот додем ва ононро ҷонишини пешиниён сохтем ва касонеро, ки оёти Моро дурӯғ мешумурданд, ғарқ кардем. Пас, (эй Расул) бингар, ки оқибати бимдодашудагон (яъне касоне, ки туро дурӯғ шумориданд ва бар куфрашон давомат карданд) чӣ гуна буд!¹