۞ وَٱتۡلُ

عَلَيۡهِمۡ

نَبَأَ

نُوحٍ

إِذۡ

قَالَ

لِقَوۡمِهِۦ

يَٰقَوۡمِ

إِن

كَانَ

كَبُرَ

عَلَيۡكُم

مَّقَامِي

وَتَذۡكِيرِي

بِـَٔايَٰتِ

ٱللَّهِ

فَعَلَى

ٱللَّهِ

تَوَكَّلۡتُ

فَأَجۡمِعُوٓاْ

أَمۡرَكُمۡ

وَشُرَكَآءَكُمۡ

ثُمَّ

لَا

يَكُنۡ

أَمۡرُكُمۡ

عَلَيۡكُمۡ

غُمَّةٗ

ثُمَّ

ٱقۡضُوٓاْ

إِلَيَّ

وَلَا

تُنظِرُونِ

٧١

/ Ей, Мұхаммед! / Оларға Нұх жайлы хабарды оқы. Ол еліне: «Әй, елім! Егер менің араларыңда болуым және Аллаһтың белгілерін ескертуім сендерге ауыр келсе, онда мен Аллаһқа жүгініп, Оған өзімді тапсырдым / тәуекел еттім / . Сендер / қосқан / серіктеріңмен бірігіп, кейін маған байланысты ашық әрекет етіңдер әрі маған мұрсат бермеңдер.