قُلۡ

أَرَءَيۡتُم

مَّآ

أَنزَلَ

ٱللَّهُ

لَكُم

مِّن

رِّزۡقٖ

فَجَعَلۡتُم

مِّنۡهُ

حَرَامٗا

وَحَلَٰلٗا

قُلۡ

ءَآللَّهُ

أَذِنَ

لَكُمۡۖ

أَمۡ

عَلَى

ٱللَّهِ

تَفۡتَرُونَ

٥٩

Бигӯ эй Паёмбар, барои мушрикон: «Оё ба ризқе, ки Аллоҳ бароятон (аз ҳайвонот, наботот ва хайрот) нозил кардааст, нигаристаед? Баъзеро ҳаром шумурдед ва баъзеро ҳалол». Бигӯ барояшон: «Аллоҳ ба шумо иҷоза додааст, ё ба Ӯ дурӯғ мебандед?»¹