وَلَوۡ

أَنَّ

لِكُلِّ

نَفۡسٖ

ظَلَمَتۡ

مَا

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

لَٱفۡتَدَتۡ

بِهِۦۗ

وَأَسَرُّواْ

ٱلنَّدَامَةَ

لَمَّا

رَأَوُاْ

ٱلۡعَذَابَۖ

وَقُضِيَ

بَيۡنَهُم

بِٱلۡقِسۡطِ

وَهُمۡ

لَا

يُظۡلَمُونَ

٥٤

Улар азобни кўрган вақтларида агар ўзига жабр қилган (яъни, кофир бўлиб ўтган) ҳар бир жон учун Ердаги бор нарса бўлса, у (ўша азобдан қутулиш учун) албатта уни (бор нарсасини) фидо қилган ва (иймон келтирмагани учун) афсус-надоматлар чеккан бўлур эди. (У кунда) уларга зулм қилинмаган ҳолда ўрталарида адолат билан ҳукм қилинур. (Яъни, бу дунёдаги қилмишларига яраша жазоланурлар).