وَمَا

كَانَ

هَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانُ

أَن

يُفۡتَرَىٰ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِ

وَلَٰكِن

تَصۡدِيقَ

ٱلَّذِي

بَيۡنَ

يَدَيۡهِ

وَتَفۡصِيلَ

ٱلۡكِتَٰبِ

لَا

رَيۡبَ

فِيهِ

مِن

رَّبِّ

ٱلۡعَٰلَمِينَ

٣٧

Ва нашояд, ки ин Қуръон аз ҷониби ғайри Аллоҳ таоло [ва] ба дурӯғ сохта шуда бошад, балки тасдиқи китобҳоест, ки пеш аз он омадааст ва шарҳи [аҳкоми] онҳост ва тардид дар он нест [ва] аз [ҷониби] Парвардигори ҷаҳониён [нозил шуда] аст