وَمَا

كَانَ

هَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانُ

أَن

يُفۡتَرَىٰ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِ

وَلَٰكِن

تَصۡدِيقَ

ٱلَّذِي

بَيۡنَ

يَدَيۡهِ

وَتَفۡصِيلَ

ٱلۡكِتَٰبِ

لَا

رَيۡبَ

فِيهِ

مِن

رَّبِّ

ٱلۡعَٰلَمِينَ

٣٧

    Ва нашояд, ки касе ин Қуръонро аз назди ғайри Аллоҳ орад, зеро ҳеҷ кас бар он тавоноӣ надорад, балки тасдиқкунандаи китобҳои пешина аст. Ва ин Қуръон баёни шариат аст барои мардум. Дар он шакке нест, ки аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.¹