كَذَٰلِكَ

حَقَّتۡ

كَلِمَتُ

رَبِّكَ

عَلَى

ٱلَّذِينَ

فَسَقُوٓاْ

أَنَّهُمۡ

لَا

يُؤۡمِنُونَ

٣٣

   Ҳамчунон ки инҳо, мушрикон кофир шуданд ва ҳамеша бар ширки худ давомат карданд. Пас, сухан (ҳукм ва қазо)-и Парвардигори ту дар бораи фосиқон¹ ба ҳақиқат пайваст, ки гуфт: «Инҳо ба ягонагии Аллоҳ ва на ба паёмбарии Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам имон намеоваранд»!²