وَاِذَاۤ

اَذَقْنَا

النَّاسَ

رَحْمَةً

مِّنْ

بَعْدِ

ضَرَّآءَ

مَسَّتْهُمْ

اِذَا

لَهُمْ

مَّكْرٌ

فِیْۤ

اٰیَاتِنَا ؕ

قُلِ

اللّٰهُ

اَسْرَعُ

مَكْرًا ؕ

اِنَّ

رُسُلَنَا

یَكْتُبُوْنَ

مَا

تَمْكُرُوْنَ

۟

Эгер Биз адамдарга, жеткен (оору, каатчылык сыяктуу) машакат-мүшкүлдөрдүн артынан (ден-соолук, байлык, тынчтык сыяктуу) ырайым-рахмат даамын таттырсак, капыстан Биздин аяттарыбыз жөнүндө амалкөйлүк кылып (жалган айтып, шылдыңдап) башташат. Айткын: “Аллахтын амалкөйлүгү (силердикинен) тезирээк!” Чынында Биздин (периште) элчилерибиз силердин айла-амалыңарды жазып турат.