وَضَرَبَ

لَنَا

مَثَلٗا

وَنَسِيَ

خَلۡقَهُۥۖ

قَالَ

مَن

يُحۡيِ

ٱلۡعِظَٰمَ

وَهِيَ

رَمِيمٞ

٧٨

அவன் நமக்கு ஓர் உதாரணத்தை விவரிக்கிறான். தான் படைக்கப்பட்டதை அவன் மறந்துவிட்டான். அவன் கூறுகிறான்: “எலும்புகளை அவை மக்கிப்போன நிலையில் இருக்கும்போது யார் உயிர்ப்பிப்பான்?”