سُبۡحَٰنَ

ٱلَّذِي

خَلَقَ

ٱلۡأَزۡوَٰجَ

كُلَّهَا

مِمَّا

تُنۢبِتُ

ٱلۡأَرۡضُ

وَمِنۡ

أَنفُسِهِمۡ

وَمِمَّا

لَا

يَعۡلَمُونَ

٣٦

    Пок аст он Аллоҳе, ки ҳамаи ҷуфтҳоро биёфарид, аз он чи замин мерӯёнад ва аз худашон (нару мода) ва ҳар он чизе, ки онҳо намедонанд. Аллоҳ дар офариниши худ касеро шарик нагирифтааст пас сазовор нест, ки ба Ӯ шарик муқаррар карда шавад.¹