لَّقَدۡ

أَضَلَّنِي

عَنِ

ٱلذِّكۡرِ

بَعۡدَ

إِذۡ

جَآءَنِيۗ

وَكَانَ

ٱلشَّيۡطَٰنُ

لِلۡإِنسَٰنِ

خَذُولٗا

٢٩

O gün, zalim kimse ellerini ısırıp: "Keşke Peygamberle beraber bir yol tutsaydım, vay başıma gelene; keşke falancayı dost edinmeseydim. And olsun ki beni, bana gelen Kuran'dan o saptırdı. Şeytan insanı yalnız ve yardımcısız bırakıyor" der.