وَتِلۡكَ

نِعۡمَةٞ

تَمُنُّهَا

عَلَيَّ

أَنۡ

عَبَّدتَّ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

٢٢

"Benim başıma o nimeti kakmaktasın. (Halbuki) Sen İsariloğullarını kendine köle edindin."