فَقَالَ

إِنِّيٓ

أَحۡبَبۡتُ

حُبَّ

ٱلۡخَيۡرِ

عَن

ذِكۡرِ

رَبِّي

حَتَّىٰ

تَوَارَتۡ

بِٱلۡحِجَابِ

٣٢

Süleyman: "Doğrusu ben bu iyi malları, Rabbimi anmayı sağladıkları için severim" demişti. Koşup, toz perdesi arkasında kayboldukları zaman: "onları bana getirin" dedi. Bacaklarını ve boyunlarını sıvazlamaya başlamıştı.