وَقَالَ

رَجُلٞ

مُّؤۡمِنٞ

مِّنۡ

ءَالِ

فِرۡعَوۡنَ

يَكۡتُمُ

إِيمَٰنَهُۥٓ

أَتَقۡتُلُونَ

رَجُلًا

أَن

يَقُولَ

رَبِّيَ

ٱللَّهُ

وَقَدۡ

جَآءَكُم

بِٱلۡبَيِّنَٰتِ

مِن

رَّبِّكُمۡۖ

وَإِن

يَكُ

كَٰذِبٗا

فَعَلَيۡهِ

كَذِبُهُۥۖ

وَإِن

يَكُ

صَادِقٗا

يُصِبۡكُم

بَعۡضُ

ٱلَّذِي

يَعِدُكُمۡۖ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَا

يَهۡدِي

مَنۡ

هُوَ

مُسۡرِفٞ

كَذَّابٞ

٢٨

Firavun ailesinden, imanını gizlemekte olan Mü’min bir adam şöyle dedi: “Rabbim Allah’tır, dediği için bir adamı öldürecek misiniz? Hâlbuki o, size Rabbinizden apaçık mucizeler getirdi. Eğer yalancı ise yalanı kendi aleyhinedir. Eğer doğru söylüyorsa sizi tehdit ettiği şeylerin bir kısmı başınıza gelecektir. Şüphesiz Allah; aşırı giden, yalancılık eden kimseyi doğru yola eriştirmez.''