قِيلَ

لَهَا

ٱدۡخُلِي

ٱلصَّرۡحَۖ

فَلَمَّا

رَأَتۡهُ

حَسِبَتۡهُ

لُجَّةٗ

وَكَشَفَتۡ

عَن

سَاقَيۡهَاۚ

قَالَ

إِنَّهُۥ

صَرۡحٞ

مُّمَرَّدٞ

مِّن

قَوَارِيرَۗ

قَالَتۡ

رَبِّ

إِنِّي

ظَلَمۡتُ

نَفۡسِي

وَأَسۡلَمۡتُ

مَعَ

سُلَيۡمَٰنَ

لِلَّهِ

رَبِّ

ٱلۡعَٰلَمِينَ

٤٤

Ona: "Köşke gir" dendi; salonu görünce, onu derin bir su zannetti, eteğini çekti. Süleyman: "Doğrusu bu camdan yapılmış mücella bir salondur" dedi. Melike: "Rabbim! Şüphesiz ben kendime yazık etmişim. Süleyman'la beraber, Alemlerin Rabbi olan Allah'a teslim oldum" dedi.