وَإِذۡ

قَالَ

ٱللَّهُ

يَٰعِيسَى

ٱبۡنَ

مَرۡيَمَ

ءَأَنتَ

قُلۡتَ

لِلنَّاسِ

ٱتَّخِذُونِي

وَأُمِّيَ

إِلَٰهَيۡنِ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِۖ

قَالَ

سُبۡحَٰنَكَ

مَا

يَكُونُ

لِيٓ

أَنۡ

أَقُولَ

مَا

لَيۡسَ

لِي

بِحَقٍّۚ

إِن

كُنتُ

قُلۡتُهُۥ

فَقَدۡ

عَلِمۡتَهُۥۚ

تَعۡلَمُ

مَا

فِي

نَفۡسِي

وَلَآ

أَعۡلَمُ

مَا

فِي

نَفۡسِكَۚ

إِنَّكَ

أَنتَ

عَلَّٰمُ

ٱلۡغُيُوبِ

١١٦

Allah, "Ey Meryem oğlu İsa! Sen mi insanlara Beni ve annemi Allah'tan başka iki tanrı olarak benimseyin dedin?" demişti de, "Haşa, hak olmayan sözü söylemek bana yaraşmaz; eğer söylemişsem, şüphesiz Sen onu bilirsin; Sen, benim içimde olanı bilirsin; ben Senin içinde olanı bilmem; doğrusu görülmeyeni bilen ancak Sensin" demişti, "Ben onlara sadece 'Rabbim ve Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin' diye bana emrettiğini söyledim. Aralarında bulunduğum müddetce onlar hakkında şahiddim, beni aralarından aldığında onları Sen gözlüyordun. Sen her şeye şahidsin."