20. Surah Taha, Dari Translation

ما قرآن را بر تو نازل نکردیم تا خود را به رنج و مشقت اندازی.

بلکه (آن را نازل کردیم) برای پند آموزی کسانی که از الله می‌ترسند.

کتابی است نازل شده از سوی کسی که زمین و آسمان‌های بلند را آفریده است.

همان پروردگار بخشنده که بر عرش قرار گرفت.

هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه در زمین است و هر آنچه در میان آن دو است و هر آنچه زیر خاک است؛ همه از الله است (و در تصرف او قرار دارند).

و اگر سخن را آشکارا گویی (یا آن را پنهان کنی، بدان که) او سخن پنهان و پنهان‌تر را می‌داند.

الله آن ذاتی است که هیچ معبودی برحق به جز او نیست، برای اوست نام‌های نیکو و زیبا.

و آیا خبر موسی به تو رسیده است.

هنگامی که آتشی دید، پس به خانواده‌اش گفت: توقف کنید، زیرا من آتشی دیدم، امیدوارم از آن آتش شعله‌ای برای شما بیاورم یا بر آن آتش راهنمایی بیابم.

پس چون به آن آتش نزدیک شد، صدا کرده شد که ای موسی!.۔

يقينا من پروردگار توام، پس نعل‌هایت را از پا بیرون آر، زیرا تو در وادی مقدس طوی هستی.

و من تو را (به رسالتم) برگزیده‌ام، پس به آنچه که وحی می‌شود، گوش کن.

البته من «الله» هستم، و معبودی بر حق جز من نیست، پس مرا عبادت کن و نماز را برای یاد کردن من برپا کن.

بی‌گمان قیامت آمدنی است، (ولی) می‌خواهم (وقت) آن را (كاملاً) پنهان دارم تا هرکس برابر کوشش خود (خیر یا شر) جزا داده شود.

پس نباید که تو را از آن (ایمان به روز قیامت و عمل نیک) کسی باز دارد که به قیامت ایمان ندارد و از هوی و هوس خود پیروی کرده است، پس در نتیجه هلاک شوی.

(باز الله پرسید:) ای موسی! در دست راست تو چیست؟

موسی گفت: این عصای من است، بر آن تکیه می‌کنم و با آن برای گوسفندانم برگ می‌تکانم و نیاز‌های دیگری (نیز) برای من از آن بر می‌آید.

الله فرمود: ای موسی! آن را بانداز.

پس موسی آن را انداخت که ناگهان ماری گردید که می‌دوید.

الله فرمود: آن را بگیر و نترس، به زودی آن را به حالت اولی‌اش بر می‌گردانیم.

و دست خود را در زیر بازویت ببر، تا سفید و درخشان، بدون هیچ عیبی به عنوان نشانۀ دیگر بیرون آید.

تا از آیات بزرگ خود به تو نشان دهیم.

(اکنون) به‌سوی فرعون برو، که او طغیان و سرکشی کرده است.

موسی (درخواست نموده) گفت: ای پروردگارم! سینه‌ام را برایم بگشا.

و کارم را برایم آسان کن.

و گره را از زبانم بگشا.

تا مردم سخنم را بفهمند.

و برایم از خانواده‌ام وزیری قرار ده.

برادرم هارون را.

پشتِ مرا به او استوار کن.

و او را در کارم (رسالت) شریک کن.

تا تو را بسیار تسبیح گوییم.

و بسیار تو را یاد کنیم.

چون تو به احوال ما بینایی.

الله فرمود: ای موسی! البته خواسته‌ات به تو داده شد.

و به راستی بار دیگر (پیش از این) هم بر تو منت نهادیم.

هنگامی که به مادرت آنچه را که باید الهام می‌شد، الهام کردیم.

(آن الهام این بود) که او را در صندوقی قرار ده، پس او را در دریا بانداز تا دریا او را به ساحل افگند، و دشمن من و دشمن او، وی را بگیرد، و من محبتی از جانب خود بر تو افگندم، و تا زیر نظر من پرورش یابی.

وقتی که خواهرت می‌رفت و می‌گفت: آیا کسی را به شما نشان دهم که پرورش او را به عهده گیرد؟ باز تو را به مادرت باز گردانیدیم تا چشمش روشن شود، و غمگین نگردد، و تو کسی را کشتی و ما تو را از غم و اندوه نجات دادیم، و تو را با آزمایش‌های سخت آزمودیم، پس چندین سال در میان اهل مدین ماندی، باز ای موسی! در زمان مقدر (به مصر) بازگشتی.

تو را برای (رسانیدن پیغام) خود ساختم.

برو تو و برادرت با معجزه‌های من (برای دعوت فرعون و قوم او) و در یاد کردن من سستی مکنید.

به‌سوی فرعون بروید که البته او سرکشی و طغیان کرده است.

و با او سخن نرم بگویید، شاید پند گیرد یا (از عذاب الله) بترسد.

گفتند: (موسی و هارون) ای پروردگار ما! همانا از آن می‌ترسیم که او بر ما تجاوز کند یا آن که طغیان کند.

(الله) فرمود: نترسید، يقينا من با شما هستم بی‌گمان می‌شنوم و می‌بینیم.

پس نزد او بروید و بگویید: همانا ما دو فرستادۀ پروردگار تو هستیم، پس بنی اسرائیل را همرای ما بفرست و آنان را عذاب مکن. به درستی که ما معجزه‌ای از سوی پروردگارت برایت آورده‌ایم. و سلام بر کسی که از هدایت پیروی کند.

چون به ما وحی شده است که عذاب بر کسی واقع می‌شود که (آیات آسمانی و معجزات را) تکذیب کند و روی بگرداند.

فرعون گفت: ای موسی! پس پروردگار شما کیست (که به‌سوی او مرا دعوت می‌دهید)؟