قَالَ

فَٱذۡهَبۡ

فَإِنَّ

لَكَ

فِي

ٱلۡحَيَوٰةِ

أَن

تَقُولَ

لَا

مِسَاسَۖ

وَإِنَّ

لَكَ

مَوۡعِدٗا

لَّن

تُخۡلَفَهُۥۖ

وَٱنظُرۡ

إِلَىٰٓ

إِلَٰهِكَ

ٱلَّذِي

ظَلۡتَ

عَلَيۡهِ

عَاكِفٗاۖ

لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ

ثُمَّ

لَنَنسِفَنَّهُۥ

فِي

ٱلۡيَمِّ

نَسۡفًا

٩٧

   Мӯсо ба Сомирӣ гуфт: Бирав, дар зиндагии ин дунё чунон шавӣ, ки пайваста бигӯӣ: «Ба ман наздик машав».¹ Ва низ туро ваъдаи дигарест, дар рӯзи қиёмат, ки аз он раҳо нашавӣ ва инак, ба сӯйи маъбуди худ, ки пайваста ибодаташ мекардӣ, бингар, ки онро бисӯзонем ва онро ба дарё паҳн ва пароканда созем.