فَرَجَعَ

مُوسَىٰٓ

إِلَىٰ

قَوۡمِهِۦ

غَضۡبَٰنَ

أَسِفٗاۚ

قَالَ

يَٰقَوۡمِ

أَلَمۡ

يَعِدۡكُمۡ

رَبُّكُمۡ

وَعۡدًا

حَسَنًاۚ

أَفَطَالَ

عَلَيۡكُمُ

ٱلۡعَهۡدُ

أَمۡ

أَرَدتُّمۡ

أَن

يَحِلَّ

عَلَيۡكُمۡ

غَضَبٞ

مِّن

رَّبِّكُمۡ

فَأَخۡلَفۡتُم

مَّوۡعِدِي

٨٦

Бас, Мусо қавмига ғазабланган ва ғамга ботган ҳолда қайтиб келиб, деди: «Эй қавмим, Парвардигорингиз сизларга (Таврот нозил этиш ҳақида) чиройли ваъда қилмаганмиди?! Сизларга (ўтган) вақт узун (кўриниб) кетдими ёки устингизга Парвардигорингиз томонидан ғазаб тушишини истаб менга берган ваъдани буздингларми?! ¹