وَلَقَدۡ

أَوۡحَيۡنَآ

إِلَىٰ

مُوسَىٰٓ

أَنۡ

أَسۡرِ

بِعِبَادِي

فَٱضۡرِبۡ

لَهُمۡ

طَرِيقٗا

فِي

ٱلۡبَحۡرِ

يَبَسٗا

لَّا

تَخَٰفُ

دَرَكٗا

وَلَا

تَخۡشَىٰ

٧٧

Batahqiq, Biz Musoga: «Sen bandalarim ila kechasi yo`lga tush, ularga dengizdan quruq yo`l och, yetib olishlaridan xavf qilma va qo`rqma», deb vahiy qildik.¹