فَأَكَلَا

مِنۡهَا

فَبَدَتۡ

لَهُمَا

سَوۡءَٰتُهُمَا

وَطَفِقَا

يَخۡصِفَانِ

عَلَيۡهِمَا

مِن

وَرَقِ

ٱلۡجَنَّةِۚ

وَعَصَىٰٓ

ءَادَمُ

رَبَّهُۥ

فَغَوَىٰ

١٢١

Он гоҳ аз он [дарахти мамнуа] хӯрданд ва шармгоҳашон бар онон намоён шуд ва шурӯъ карданд ба қарор додани барги [дарахтони] биҳишт бар худ [то авраташонро бипӯшонанд]; ва [инчунин буд, ки] Одам аз Парвардигораш сарпечӣ кард ва ба бероҳӣ рафт