يَوۡمَ

يُنفَخُ

فِي

ٱلصُّورِۚ

وَنَحۡشُرُ

ٱلۡمُجۡرِمِينَ

يَوۡمَئِذٖ

زُرۡقٗا

١٠٢

Рӯзе, ки дар он сур дамида шавад ва гунаҳкоронро дар он рӯз кабудранг гирд оварем, ки рангу чашмонашон аз шиддати ҳавли қиёмат тағйир ёбад.¹