يَوۡمَ

يُنفَخُ

فِي

ٱلصُّورِۚ

وَنَحۡشُرُ

ٱلۡمُجۡرِمِينَ

يَوۡمَئِذٖ

زُرۡقٗا

١٠٢

У сур чалинадиган кундир. У кунда Биз жиноятчи-кофир кимсаларни кўзлари кўк (яъни, нурсиз, юзлари қаро) бўлган ҳолларида йиғурмиз.