وَخُذۡ

بِيَدِكَ

ضِغۡثٗا

فَٱضۡرِب

بِّهِۦ

وَلَا

تَحۡنَثۡۗ

إِنَّا

وَجَدۡنَٰهُ

صَابِرٗاۚ

نِّعۡمَ

ٱلۡعَبۡدُ

إِنَّهُۥٓ

أَوَّابٞ

٤٤

(Ne i thamë atij): “Merr me dorën tënde një tufë thuprash e bjeri lehtë me to (gruas tënde) dhe mos e shkel betimin tënd!¹” Ne e gjetëm atë të durueshëm, rob të mrekullueshëm. Ai kthehej vazhdimisht me pendesë tek Zoti!