وَخُذۡ

بِيَدِكَ

ضِغۡثٗا

فَٱضۡرِب

بِّهِۦ

وَلَا

تَحۡنَثۡۗ

إِنَّا

وَجَدۡنَٰهُ

صَابِرٗاۚ

نِّعۡمَ

ٱلۡعَبۡدُ

إِنَّهُۥٓ

أَوَّابٞ

٤٤

«Qo`lingga bir dastani ol-da, u bilan ur. Qasamingni buzma», (dedi). Biz uni sabrli topdik. U qanday ham yaxshi banda. Albatta, u o`ta qaytguvchidir.¹