قَالَ

رَبِّ

ٱغۡفِرۡ

لِي

وَهَبۡ

لِي

مُلۡكٗا

لَّا

يَنۢبَغِي

لِأَحَدٖ

مِّنۢ

بَعۡدِيٓۖ

إِنَّكَ

أَنتَ

ٱلۡوَهَّابُ

٣٥

O dedi: “Ey Rəbbim! Məni bağışla və mənə, məndən sonra heç kimsəyə nəsib olmayan bir mülk nəsib et. Həqiqətən, Sən Bəxşedənsən.