وَّقَالُوْۤا

اٰمَنَّا

بِهٖ ۚ

وَاَنّٰی

لَهُمُ

التَّنَاوُشُ

مِنْ

مَّكَانٍ

بَعِیْدٍ

۟ۚۖ

   Кофирон дар охират чун азобро бубинанд, гӯянд: «Инак, имон овардем ба Аллоҳ, Паёмбар ва Қуръон. Аммо аз он ҷои дур аз дунёи фонӣ, ки ҷойи пазириши имон ва киштзори охират буд, чӣ тавр ба он имон даст ёбанд?¹