وَقَالَ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

لَن

نُّؤۡمِنَ

بِهَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانِ

وَلَا

بِٱلَّذِي

بَيۡنَ

يَدَيۡهِۗ

وَلَوۡ

تَرَىٰٓ

إِذِ

ٱلظَّٰلِمُونَ

مَوۡقُوفُونَ

عِندَ

رَبِّهِمۡ

يَرۡجِعُ

بَعۡضُهُمۡ

إِلَىٰ

بَعۡضٍ

ٱلۡقَوۡلَ

يَقُولُ

ٱلَّذِينَ

ٱسۡتُضۡعِفُواْ

لِلَّذِينَ

ٱسۡتَكۡبَرُواْ

لَوۡلَآ

أَنتُمۡ

لَكُنَّا

مُؤۡمِنِينَ

٣١

Каапыр адамдар айтты: «Биз эч качан бул Куранга ишенбейбиз, андан мурунку китептерге да ишенбейбиз!» Жана сен (оо, Мухаммад) ошол залымдарды, Раббисинин алдында (тикесинен) тургузулуп, бири-бирине сөз кайтарып жаткандарын (бир) көрсөң эле![1] Ээрчиген алсыздары текебер жолбашчыларына: «Эгер силер болбогондо биз ыйман келтирмекпиз!» – дешет. ¹