وَلَا
تَنفَعُ
ٱلشَّفَٰعَةُ
عِندَهُۥٓ
إِلَّا
لِمَنۡ
أَذِنَ
لَهُۥۚ
حَتَّىٰٓ
إِذَا
فُزِّعَ
عَن
قُلُوبِهِمۡ
قَالُواْ
مَاذَا
قَالَ
رَبُّكُمۡۖ
قَالُواْ
ٱلۡحَقَّۖ
وَهُوَ
ٱلۡعَلِيُّ
ٱلۡكَبِيرُ
٢٣
و شفاعت در نزد او سود نمیبخشد مگر برای آن کس که الله به او اجازه دهد، تا چون که اضطراب و هراس از دلهایشان برطرف گردد میگویند: پروردگارتان چه گفت؟ میگویند: حق، و او والای بزرگ است.