وَلَا

تَنفَعُ

ٱلشَّفَٰعَةُ

عِندَهُۥٓ

إِلَّا

لِمَنۡ

أَذِنَ

لَهُۥۚ

حَتَّىٰٓ

إِذَا

فُزِّعَ

عَن

قُلُوبِهِمۡ

قَالُواْ

مَاذَا

قَالَ

رَبُّكُمۡۖ

قَالُواْ

ٱلۡحَقَّۖ

وَهُوَ

ٱلۡعَلِيُّ

ٱلۡكَبِيرُ

٢٣

(Аллоҳ) ҳузурида фақат Унинг Ўзи изн берган кишиларгагина шафоат-оқлов фойда берур (яъни, ана ўша зотларгина шафоатга эришурлар, ё ўзгаларни шафоат қила олурлар). То қачон (Парвардигор улар учун шафоатга изн бериши билан) дилларидан қўрқув кетказилгач, улар (бир-бирларига): «Парвардигорингиз нима деди (яъни, шафоатга ҳақиқатан изн бердими?)», деб (савол қилишиб), «Ҳақни (айтди, яъни ҳақиқатан шафоатга изн берди), У юксак ва буюк Зотдир», дейишиб (жавоб қилурлар).