فَقَالُواْ

رَبَّنَا

بَٰعِدۡ

بَيۡنَ

أَسۡفَارِنَا

وَظَلَمُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

فَجَعَلۡنَٰهُمۡ

أَحَادِيثَ

وَمَزَّقۡنَٰهُمۡ

كُلَّ

مُمَزَّقٍۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَٰتٖ

لِّكُلِّ

صَبَّارٖ

شَكُورٖ

١٩

Но тие рекоа: „Господару наш, направи го растојанието поголемо при патувањата наши!“ – и си сторија насилство кон себеси, и Ние сторивме само за нив да се раскажува, а нив ги раселивме. Во тоа навистина има знаци за секој стрплив и благодарен.