فَقَالُواْ

رَبَّنَا

بَٰعِدۡ

بَيۡنَ

أَسۡفَارِنَا

وَظَلَمُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

فَجَعَلۡنَٰهُمۡ

أَحَادِيثَ

وَمَزَّقۡنَٰهُمۡ

كُلَّ

مُمَزَّقٍۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَٰتٖ

لِّكُلِّ

صَبَّارٖ

شَكُورٖ

١٩

Сонда олар: "Раббымыз! Сапарларымыздың араларын ұзақтастыр!",- деп, өздеріне кесірлері тиді. Сонда оларды аңызға айналдырып, быт-шыт қылып, мүлде тозғындыққа ұшыраттық. Сөз жоқ, бұнда әр сабыр етуші, шүкір етушілерге үлгі бар.