وَجَعَلۡنَا

بَيۡنَهُمۡ

وَبَيۡنَ

ٱلۡقُرَى

ٱلَّتِي

بَٰرَكۡنَا

فِيهَا

قُرٗى

ظَٰهِرَةٗ

وَقَدَّرۡنَا

فِيهَا

ٱلسَّيۡرَۖ

سِيرُواْ

فِيهَا

لَيَالِيَ

وَأَيَّامًا

ءَامِنِينَ

١٨

Biz ular bilan O`zimiz barakali qilgan shaharlar orasida ketma-ket qishloqlar qilib, ular orasidagi yurishni o`lchovli etib qo`ygan va «Ularda kechalar ham, kunduzlar ham omonlik-la yuravering», (degan edik).¹