فَلَمَّا

قَضَيۡنَا

عَلَيۡهِ

ٱلۡمَوۡتَ

مَا

دَلَّهُمۡ

عَلَىٰ

مَوۡتِهِۦٓ

إِلَّا

دَآبَّةُ

ٱلۡأَرۡضِ

تَأۡكُلُ

مِنسَأَتَهُۥۖ

فَلَمَّا

خَرَّ

تَبَيَّنَتِ

ٱلۡجِنُّ

أَن

لَّوۡ

كَانُواْ

يَعۡلَمُونَ

ٱلۡغَيۡبَ

مَا

لَبِثُواْ

فِي

ٱلۡعَذَابِ

ٱلۡمُهِينِ

١٤

Сөләйманның Без билгеләгән гомере беткәч, мөнбәрдә басып торганы хәлдә җанын алдык, аның үлгәнен Аллаһ җеннәргә дә, кешеләргә дә белдермәде, мәгәр үлгән хәлдә таянып торган таягын кортлар ашап өзгәч, ул җиргә егылды, шул вакытта аның үлгәнен кешеләр дә, җеннәр дә белделәр әгәр җеннәр яшерен нәрсәне белә торган булсалар, әлбәттә, Сөләйманның үлгәнен белер иделәр, һәм аның үлгәнен белгән булсалар, әлбәттә, авыр эштә бер ел буена кыналып эшләп ятмаслар иде. Чөнки Сөләйман үлгәч таягына таянып бер ел торды, җеннәр безгә карап тора дип һаман эшләделәр, егылгач кына котылдык, дип, качтылар.