وَلِسُلَيۡمَٰنَ

ٱلرِّيحَ

غُدُوُّهَا

شَهۡرٞ

وَرَوَاحُهَا

شَهۡرٞۖ

وَأَسَلۡنَا

لَهُۥ

عَيۡنَ

ٱلۡقِطۡرِۖ

وَمِنَ

ٱلۡجِنِّ

مَن

يَعۡمَلُ

بَيۡنَ

يَدَيۡهِ

بِإِذۡنِ

رَبِّهِۦۖ

وَمَن

يَزِغۡ

مِنۡهُمۡ

عَنۡ

أَمۡرِنَا

نُذِقۡهُ

مِنۡ

عَذَابِ

ٱلسَّعِيرِ

١٢

Səhər bir aylıq məsafəni qət edən, günortadan sonra yenə bir aylıq məsafəni qət edən küləyi də Süleymana (ram etdik). Biz onun üçün mis qaynağını sel kimi axıtdıq. Rəbbinin izni ilə cinlərin bir qismi onun qarşısında işləyirdi. Onlardan hər kim, (Süleymana itaət etməyib) əmrimizdən çıxırdısa, ona Cəhənnəm odunun əzabından daddırırdıq.