[ وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ ] وه‌ ڕووه‌كان هه‌مووی زه‌لیل و ملكه‌چن بۆ خوای گه‌وره‌ كه‌ هه‌میشه‌ زیندووه‌و ناخه‌وێت، وه‌ هه‌ڵسوڕێنه‌رو به‌ڕێوه‌به‌ری بوونه‌وه‌ره‌ [ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا (١١١) ] وه‌ ئه‌وه‌ی كه‌ زوڵم و سته‌می كردبێت و شه‌ریكى بۆ خوای گه‌وره‌ دانابێت له‌و ڕۆژه‌دا زه‌ره‌رمه‌نده‌.