وَلَقَدۡ

خَلَقۡنَا

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضَ

وَمَا

بَيۡنَهُمَا

فِي

سِتَّةِ

أَيَّامٖ

وَمَا

مَسَّنَا

مِن

لُّغُوبٖ

٣٨

 Албатта Мо осмонҳову замин ва он чиро миёни онҳост, аз ҳар гуна махлуқот дар шаш рӯз офаридем ва ҳеҷ хастагӣ ва мондагӣ ба Мо нарасид. (Ин қудрати бузург далолат бар он мекунад, ки Аллоҳ таъоло бар зинда кардани мурдагон низ тавоност.) ¹