يَوۡمَ

نَقُولُ

لِجَهَنَّمَ

هَلِ

ٱمۡتَلَأۡتِ

وَتَقُولُ

هَلۡ

مِن

مَّزِيدٖ

٣٠

   (Ба ёд ор эй Расул,) рӯзе, ки ҷаҳаннамро мегӯем: «Оё пур шудаӣ?» Дӯзах мегӯяд: «Ҳеҷ зиёдатӣ аз ин ҳаст?» (Пас Аллоҳ қадами худро бар рӯи ҷаҳаннам мегузорад, он гоҳ ҷаҳанам фушурда мегардад ва мегӯяд бас аст, бас аст.) ¹