وَجَآءَتۡ

كُلُّ

نَفۡسٖ

مَّعَهَا

سَآئِقٞ

وَشَهِيدٞ

٢١

Ва ҳар кас дар ҳоле [ки ду фаришта ҳамроҳиаш мекунанд, ба арсаи маҳшар] меояд; яке роҳ менамоёнад ва дигаре [бар аъмолаш] гувоҳ аст