وَاِنِّیْ

كُلَّمَا

دَعَوْتُهُمْ

لِتَغْفِرَ

لَهُمْ

جَعَلُوْۤا

اَصَابِعَهُمْ

فِیْۤ

اٰذَانِهِمْ

وَاسْتَغْشَوْا

ثِیَابَهُمْ

وَاَصَرُّوْا

وَاسْتَكْبَرُوا

اسْتِكْبَارًا

۟ۚ

Ва ман, ҳар бор, ки даъваташон кардам, то Ту онҳоро бибахшоӣ, ангуштҳо дар гӯшҳои худ карданд ва ҷома дар сар кашиданд ва пой фишурданд ва ҳар чӣ бештар саркашӣ карданд.