لَّقَد

تَّابَ

ٱللَّهُ

عَلَى

ٱلنَّبِيِّ

وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ

وَٱلۡأَنصَارِ

ٱلَّذِينَ

ٱتَّبَعُوهُ

فِي

سَاعَةِ

ٱلۡعُسۡرَةِ

مِنۢ

بَعۡدِ

مَا

كَادَ

يَزِيغُ

قُلُوبُ

فَرِيقٖ

مِّنۡهُمۡ

ثُمَّ

تَابَ

عَلَيۡهِمۡۚ

إِنَّهُۥ

بِهِمۡ

رَءُوفٞ

رَّحِيمٞ

١١٧

Allah heeft het berouw van de Profeet aanvaard en van de uitgewekenen en de helpers die hem volgden in het uur van de nood, nadat de harten van een gedeelte van hen bijna waren afgedwaald, daarna aanvaarde Hij hun berouw. Zeker, Hij is vol vriendelijkheid voor hen, Genadevol.