ٱتَّخَذُوٓاْ

أَحۡبَارَهُمۡ

وَرُهۡبَٰنَهُمۡ

أَرۡبَابٗا

مِّن

دُونِ

ٱللَّهِ

وَٱلۡمَسِيحَ

ٱبۡنَ

مَرۡيَمَ

وَمَآ

أُمِرُوٓاْ

إِلَّا

لِيَعۡبُدُوٓاْ

إِلَٰهٗا

وَٰحِدٗاۖ

لَّآ

إِلَٰهَ

إِلَّا

هُوَۚ

سُبۡحَٰنَهُۥ

عَمَّا

يُشۡرِكُونَ

٣١

Zij hebben hun schriftgeleerden en hun monniken tot heren naast Allah genomen en (ook) de Masîh de zoon van Marywn, terwijl hun niets is bevolen dan dat zij één God aaiibidden: er is geen god dan Hij. Heilig is Hij boven de deelgenoten die zij naast Hem toekennen.